Član 246. ZAKON O IZVRŠNOM POSTUPKU PRED SUDOM BOSNE I HERCEGOVINE

Radi obezbjeđenja novčanog potraživanja može se odrediti svaka mjera kojom se postiže svrha takvog obezbjeđenja, a naročito: 1. zabrana protivniku obezbjeđenja da otuđi ili optereti pokretne stvari, oduzimanje tih stvari i njihovo povjeravanje na čuvanje predlagaču obezbjeđenja ili trećem licu; 2. oduzimanje i polaganje gotovog novca, hartija od vrijednosti i sl. u Sud; 3. zabrana protivniku obezbjeđenja otuđenja ili opterećenja nepokretnosti ili stvarnih prava koja su na nepokretnosti uknjižena u njegovu korist, uz zabilježbu te zabrane u zemljišnu knjigu; 4. zabrana dužniku protivnika obezbjeđenja da dobrovoljno ispuni svoju obavezu protivniku obezbjeđenja te zabrana protivniku obezbjeđenja da primi ispunjenje te obaveze, odnosno da raspolaže svojim potraživanjima; 5. nalog banci da protivniku obezbjeđenja ili trećem licu, na osnovu naloga protivnika obezbjeđenja, uskrati s dužnikovog računa isplatu novčanog iznosa za koji je određena privremena mjera. Privremenom mjerom ne stiče se založno pravo. Zabrane iz stava 1. ovog člana smatraju se provedenim dostavom licu kome su izrečene, odnosno zemljišnoknjižnom odjelu Suda. Otuđenje i opterećenje pokretnih stvari iz stava 1. tačka 1. ovog člana, koje protivnik obezbjeđenja izvrši protivno zabrani, bez pravnog su djejstva osim ako ima mjesta primjeni pravila o zaštiti poštenog sticatelja. Učinak zabilježbe zabrane iz stava 1. tačka 3. ovog člana je u tome što predlagač obezbjeđenja može predložiti izvršenje radi naplate svog potraživanja kad ono postane izvršno na nepokretnosti uknjiženoj u zemljišnoj knjizi ili na pravu uknjiženom na nepokretnosti, na koje se zabrana odnosi bez obzira na to što je poslije te zabrane treće lice na osnovu dobroboljnog raspolaganja protivnika obezbjeđenja steklo i uknjižilo u zemljišnu knjigu neko svoje pravo. Izvršenje na nepokretnosti, odnosno pravu uknjiženom na nepokretnosti predlagač obezbjeđenja može predložiti direktno protiv lica koje je uknjiženo kao vlasnik nepokretnosti, odnosno nosilac stvarnog prava uknjiženog na nepokretnosti na osnovu izvršne isprave, kojom je protiv protivnika obezbjeđenja utvrđeno njegovo potraživanje, radi obezbjeđenja zbog kojeg je zabrana zabilježena, te dokaza da je lice protiv koga se izvršenje predlaže steklo vlasništvo nepokretnosti, odnosno pravo na nepokretnost, nakon zabilježbe zabrane. Djejstvo zabrana iz stava 1. tač. 4. i 5. ovog člana je u tome što predlagač obezbjeđenja može od dužnika protivnika obezbjeđenja, odnosno banke tražiti u parnici naknadu štete koju su mu nanijeli postupivši protivno zabrani. Predlagaču obezbjeđenja pripadaju i druga prava protiv tih lica po općim pravilima obligacionog prava o zabranjenim, odnosno protupravnim radnjama.