Član 7. ZAKON O UDRUŽENJIMA I FONDACIJAMA BOSNE I HERCEGOVINE

1. Svako registrovano udruženje ili fondacija imaju svoj puni naziv i sjedište. 2. Udruženje ili fondacija u obavljanju svoje djelatnosti mogu upotrebljavati isključivo svoj registrovani naziv. 3. Naziv registrovanih udruženja ili fondacije mora biti na tri službena jezika i dva pisma koji su u upotrebi u Bosni i Hercegovini. 4. Uz svoj puni naziv, udruženje i fondacija može, ako je predviđeno statutom, koristiti i skraćeni naziv koji mora biti na tri jezika i dva pisma koji su u upotrebi u Bosni i Hercegovini, a koji mora sadržavati karakteristični dio punog naziva udruženja ili fondacije. (5) Naziv udruženja ili fondacije može biti na stranom jeziku, koji u tom slučaju mora biti pisan latiničnim ili ćiriličnim pismom. (6) U naziv udruženja ili fondacije može se unijeti ime ili dio imena nekog fizičkog lica, uz njegovu saglasnost, a ako je to lice umrlo, uz saglasnost nasljednika. U naziv udruženja ili fondacije može se unijeti ime ili dio imena neke historijske ili značajne ličnosti, uz njenu saglasnost, a ako je ta osoba umrla, samo ako se ime koristi na prikladan način i uz saglasnost nasljednika, ako ih ima. (7) U slučaju da je naziv udruženja ili fondacije na stranom jeziku, u skladu sa stavom (5) ovog člana, u Registar se upisuje službeni prijevod naziva na jezicima u službenoj upotrebi u Bosni i Hercegovini. 8. Udruženje odnosno fondacija mogu imati svoj znak. 9. Naziv, skraćeni naziv i znak udruženja ili fondacije moraju se jasno razlikovati od naziva i znaka drugih registrovanih udruženja ili fondacija.