Član 94. ZAKON O BANKAMA

(Ulaganja banke) (1) Banka ne može, direktno ili indirektno, bez prethodnog pisanog odobrenja Agencije imati: a) značajan vlasnički interes u pravnom licu ili indirektno u supsidijarnom licu tog pravnog lica koji prelazi iznos od 5% regulatornog kapitala banke ili b) ukupnu neto vrijednost svih vlasničkih učešća banke u drugim pravnim licima i u supsidijarnim licima tih pravnih lica iznad 20% regulatornog kapitala banke. (2) Kriteriji za odlučivanje o izdavanju odobrenja Agencije iz stava (1) ovog člana su: a) nema izlaganja nepotrebnim rizicima; b) nema onemogućavanja efikasne supervizije, provođenja supervizorskih mjera ili restrukturiranja banke; c) odgovarajući finansijski, upravljački i organizacioni resursi da bi se obavila transakcija i d) sposobnost za upravljanje rizicima nebankarskih poslova. (3) Kod odlučivanja o izdavanju odobrenja iz stava (1) ovog člana za prekogranična ulaganja banke Agencija će osim kriterija iz stava (2) ovog člana uzeti u obzir i sljedeće kriterije: a) odgovarajući tok informacija potreban za konsolidovanu superviziju; b) efikasnost supervizije u zemlji domaćinu i c) sposobnost za vršenje supervizije na konsolidovanoj osnovi. (4) Banka ne može, direktno ili indirektno, imati vlasničko učešće u jednom pravnom licu koji prelazi 15% njenog regulatornog kapitala, a vlasničko učešće u nefinansijskom licu ne može preći 10% njenog regulatornog kapitala, niti vlasničko učešće može preći 49% vlasništva nefinansijskog pravnog lica. (5) Ukupno učešće banke u licima koja nisu lica u finansijskom sektoru ne može biti veće od 25% priznatog kapitala banke, a ukupno učešće banke u licima u finansijskom sektoru ne može preći 50% njenog priznatog kapitala. (6) Ukupno ulaganje banke u osnovna sredstva ne može biti veće od 40% iznosa priznatog kapitala banke. (7) Krediti banke pravnim licima u kojima banka ima investicije smatrat će se ulaganjima u smislu ograničenja u ovom članu. (8) Ulaganjima iz st. (4), (5) i (6) ovog člana ne smatraju se ulaganja koja je banka stekla, u prve tri godine nakon sticanja, u zamjenu za svoja potraživanja u postupku finansijskog restrukturiranja, u stečajnom i izvršnom postupku, te primjenom instrumenata osiguranja potraživanja, u skladu sa propisom o izvršnom postupku.