Član 19. ZAKON O JEDINSTVENIM NAČELIMA I OKVIRU MATERIJALNE PODRŠKE LICIMA SA INVALIDITETOM U FEDERACIJI BOSNE I HERCEGOVINE

(Uslovi za ostvarivanjem prava na dodatak za njegu i pomoć od drugog lica) (1) Radi ostvarivanja prava na naknadu za njegu i pomoć od drugog lica, lica sa invaliditetom razvrstavaju se u dvije grupe, i to: a) Prva grupa – lica sa invaliditetom koja su, prema ocjeni Instituta, zbog utvrđenog oštećenja organizma upućena na stalnu njegu i pomoć od drugog lica, jer ne mogu sama udovoljiti svojim osnovnim životnim potrebama bez pomoći drugog lica. b) Nemogućnost udovoljavanja osnovnim životnim potrebama, u smislu ovog člana, podrazumijeva da se lica ne mogu samostalno kretati u stanu i izvan stana, uzimati hranu, oblačiti se i svlačiti, održavati ličnu higijenu, obavljati druge osnovne fiziološke potrebe, kao i slijepa lica čiji je ostatak vida na oba oka ispod 0,05 sa korekcijom. c) Druga grupa – lica sa invaliditetom koja, prema ocjeni Instituta, ne mogu potpuno udovoljiti svojim osnovnim životnim potrebama bez pomoći drugog lica. d) Pod nemogućnošću potpunog udovoljavanja osnovnim životnim potrebama, u smislu ovog člana, podrazumijeva se da se lice, bez pomoći drugog lica, ne može samostalno kretati izvan stana radi nabavke osnovnih životnih potrepština i korištenja zdravstvene zaštite. (2) Pravo iz stava (1) ovog člana ne mogu ostvariti lica sa invaliditetom koja dodatak za njegu i pomoć od drugog lica ostvaruju ili mogu ostvariti prema propisima o pravima boraca i članova njihovih porodica i zaštiti civilnih žrtava rata po kantonalnim ili drugim propisima. (3) Dodatak za njegu i pomoć od drugog lica je novčana naknada, koja se isplaćuje licu sa invaliditetom, kod kojeg je utvrđeno najteže oštećenje organizma, zbog kojeg lice ne može samostalno, bez pomoći drugog lica, funkcionisati u zajednici sa drugima i savladavati barijere.