Član 33. PRAVILNIK O PRIMJENI ZAKONA O POREZU NA DOBIT

(Porezno priznata rezervisanja) (1) Poreznom obvezniku koji ima obavezu, po osnovu zakona i podzakonskih propisa, da osigura zaštitu životne sredine, a uzimajući u obzir djelatnost koju obavlja, priznaju se nastali rashodi na ime rezervisanja na način propisan članom 13. stav (2) Zakona. (2) Poreznom obvezniku iz stava (1) ovog člana, koji vrši rezervisanja u skladu sa MRS/MSFI za zaštitu životne sredine na teret rashoda, uključujući, a ne limitirajući se na: a) rashode na ime sanacija, remedijacija zemljišta i podzemnih voda; b) rashoda na ime očuvanja i unapređivanje prirodnih i stvorenih vrijednosti; c) rashoda na ime obnavljanja prirodnih resursa i dobara i d) slični rashodi, koji se direktno ili indirektno mogu koristiti ili upotrijebiti, te imaju realnu ili potencijalnu ekonomsku vrijednost, tako iskazani rashodi se smatraju porezno priznatim rashodima. (3) Rashodi iz stava (2) ovog člana koji prelaze iznos od 30% oporezive dobiti prije izdvajanja u rezervu ili čija formirana rezerva (obaveza) prelazi iznos upisanog kapitala, smatraju se porezno nepriznatim rashodom u smislu člana 9. stav (1) tačka (h) Zakona. (4) Iznosom oporezive dobiti u smislu stava (3) ovog člana, smatra se iznos porezne osnovice prije usklađivanja za porezne gubitke i porezne poticaje. (5) Rashodi na ime rezervisanja za buduće troškove po osnovu popravke i/ili zamjene proizvoda u garantnim rokovima, utvrđene na osnovu ugovora i prijašnjih iskustava i spoznaja iz svoje djelatnosti, ukoliko ne postoji pravni osnov da se takvi izdaci naplate od trećih lica, smatraju se porezno priznatim rashodom do visine 4% godišnjeg prometa tih proizvoda (proizvoda za koje se daje garancija) bez poreza na dodanu vrijednost. Ukoliko rashodi iz ovog stava prelaze propisanu visinu, smatraju se porezno nepriznatim rashodom u smislu člana 9. stav (1) tačka (h) Zakona. (6) Pod prijašnjim iskustvima i spoznajama iz stava (5) ovog člana podrazumijevaju se, uz iskustva poreznog obveznika, i iskustva drugih u sličnim djelatnostima i sličnim uvjetima. Ako nema iskustvenih spoznaja tada se rashodi utvrđuju na osnovu pretpostavljenih budućih troškova, zavisno od vrijednosti i rokova datih garancija. (7) U slučaju da se rezervisanja iz stava (5) ovog člana ne iskoriste u garantnom roku, rezervisanja treba oprihodovati. (8) Rezervisanja iz člana 13. Zakona se mogu koristiti samo za pokriće izdataka radi kojih su i izvršena, u suprotnom rezervisanja treba oprihodovati. (9) Rezervisanja na ime penala, rabata i popusta, a koja porezni obveznik izvrši u sklopu garantnih poslova, smatraju se porezno nepriznatim rashodima.