(Princip blagajne) (1) Pri utvrđivanju oporezivog dohotka prihodi i rashodi utvrđuju se prema principu blagajne. (2) Prema principu blagajne u obzir se uzimaju samo oni prihodi i rashodi koji su doveli do promjene stanja u blagajni (iznos gotovine, stanje na bankovnom računu i sl.). Prihodi se smatraju primljenim kada porezni obveznik njima može raspolagati. Rashodi se smatraju nastalim u trenutku kada su umanjili prihod obveznika. (3) Novčani iznos prihoda i rashoda u stvarima utvrđuje se prema tržišnoj vrijednosti. Tržišna vrijednost je cijena koja bi se ostvarila pri prodaji u uobičajenom poslovnom prometu. (4) Izuzetno, princip blagajne ne odnosi se na: a) rashode za nabavku dugotrajnih privrednih dobara koji su uneseni u popis dugotrajne imovine i isti se ne odbijaju odmah, već putem godišnjih otpisa (amortizacije); b) rashode za sticanje kapitalnih potraživanja (potraživanja po osnovu zajmova, vrijednosni papiri i dr.) koji se kod utvrđivanja dohotka ne mogu odbiti; c) rashode nastale otplatom kredita, a koji se u ovom slučaju mogu odbiti samo u visini plaćenih kamata; d) prihode i rashode koji su načinjeni za račun i u ime trećeg lica (prolazne stavke i sl.); e) prihode po osnovu državnih pomoći, poticaja i potpora namijenjenih za nabavku dugotrajne imovine koja podliježe amortizaciji. Ovim prihodi unose se u popis dugotrajne imovine i uključuju u poreznu osnovicu u iznosima troškova amortizacije te dugotrajne imovine u istom poreznom periodu.
čl. 9. Pravilnika o primjeni zakona o porezu na dohodak, „Sl. novine FBiH" br. 48/21