Član 47. ZAKON O DOPUNSKIM PRAVIMA BORACA - BRANITELJA BOSNE I HERCEGOVINE

(Naknada troškova dženaze – sahrane) (1) Članovi porodice odnosno lice koje je snosilo troškove dženaze-sahrane za lica iz člana 1. ovog zakona sa područja Kantona, ima pravo na naknadu troškova dženaze-sahrane čiji osnov za usklađivanje su tri prosječne neto plaće zaposlenih u Federaciji Bosne i Hercegovine iz prethodne godine, pod uvjetom da ovo pravo nisu ostvarili po drugom osnovu pritom izuzimajući jednokratne novčane pomoći za slučaj smrti koje ne prelaze iznos od dvije prosječne neto plaće zaposlenih u Federaciji Bosne i Hercegovine iz prethodne godine. (2) Iznos naknade iz stava (1) ovog člana na prijedlog ministra utvrđuje Vlada Kantona svojom odlukom najmanje jedanput godišnje, u skladu sa raspoloživim budžetskim sredstvima, pri čemu iznos naknade troškova dženaze-sahrane po potrebi može biti i manji uz primjenu koeficijenta za obračun. Ukoliko dođe do umanjenja iznosa naknade troškova dženaze-sahrane isti ne može biti manji od onog koji je ostvaren u prethodnoj godini. (3) Pravo iz stava (1) ovog člana, mogu ostvariti i lica koja snose troškove dženaze-sahrane za djecu šehida i poginulih branioca. (4) Ratni vojni invalidi mogu ostvariti pravo na naknadu troškova dženaze-sahrane samo za članove uže porodice (bračni drug, djeca i roditelji) koji su živjeli sa njim u zajedničkom domaćinstvu, a što se dokazuje uvjerenjem o kretanju za ratnog vojnog invalida i potvrdom o identitetu za umrlo lice. (5) Naknada troškova dženaze-sahrane se može odobriti i za članove porodice umrlih ratnih vojnih invalida, koji su ostvarili pravo na porodičnu invalidninu. (6) Ukoliko troškove dženaze-sahrane za lica iz člana 1. ovog zakona sa područja Kantona snosi pravno lice troškovi se priznaju u visini stvarnih troškova, a najviše do tri prosječne neto plaće zaposlenih u Federaciji Bosne i Hercegovine iz prethodne godine. (7) Ukoliko umrlo lice iz člana 1. ovog zakona sa područja Kantona nema članova porodice odnosno nikoga ko bi snosio troškove dženaze-sahrane, nadležna općinska služba uz osiguranje dokaza o mogućnosti ostvarivanja ovog prava, od ukopnog društva i odgovarajuće vjerske zajednice traži da organiziraju ukop na gradskom groblju, te istim priznaje stvarne troškove dženaze-sahrane. (8) Postupak za priznavanje prava iz stava (1) ovog člana se može pokrenuti najdalje u roku od jedne godine od dana smrti lica.