Član 33. ZAKON O ODUZIMANJU IMOVINE KOJA JE PROISTEKLA IZVRŠENJEM KRIVIČNOG DJELA

Ako je javni tužilac postavio zahtjev iz člana 31. stav 1. ovog zakona, a sud nakon sprovedenog ročišta utvrdi da je lice iz člana 30. stav 1. tačka 1) ovog zakona počinilo protivpravno djelo i da je tim djelom steklo imovinu, donosi rješenje kojim se utvrđuje da je lice iz člana 30. stav 1. tačka 1) ovog zakona počinilo protivpravno djelo i da je tim protivpravnim djelom steklo imovinu. U rješenju iz stava 1. ovog člana, sud će: 1) navesti koje stvari ili prava predstavljaju imovinu koja je proistekla protivpravnim djelom, 2) zavisno od okolnosti, naznačiti njihovu novčanu protivvrijednost, 3) utvrditi da su te stvari ili prava postala svojina, odnosno imovina Republike Srpske, 4) naložiti licu iz člana 30. stav 1. tačka 1) ovog zakona, odnosno drugom licu na koje je imovina prenesena da Republici Srpskoj preda određene stvari, odnosno da na Republiku Srpsku prenese određena prava, ako ona već nisu prešla na Republiku Srpsku ili da isplati njihovu novčanu protivvrijednost u roku od 15 dana od dana pravosnažnosti rješenja, 5) odrediti da se u javnim registrima ili registrima, izvrši upis prava u korist Republike Srpske. Ako sud ne utvrdi da je lice iz člana 30. stav 1. tačka 1) ovog zakona počinilo protivpravno djelo i steklo imovinu ili je imovina potpuno obuhvaćena dosuđenim imovinskopravnim zahtjevom, rješenjem će odbiti zahtjev iz člana 31. stav 1. ovog zakona.