Član 2. ZAKON O UTVRĐIVANJU PORIJEKLA IMOVINE I POSEBNOM POREZU NA IMOVINU

Pojedini izrazi korišćeni u ovom zakonu imaju sljedeće značenje: 1) fizičko lice, u smislu ovog zakona, je poreski obveznik posebnog poreza na imovinu koji je dužan da plati porez u skladu sa poreskim propisima u Republici Srpskoj, 2) imovina je skup apsolutnih i relativnih imovinskih prava (pravo svojine i druga stvarna prava na pokretnim i nepokretnim stvarima, prava intelektualne svojine, potraživanja iz svih izvora obligacionih odnosa), udjeli u privrednim društvima i prava koja iz njih proizlaze, hartije od vrijednosti, novac, kriptovalute, kao i druga imovinska prava u Republici Srpskoj, Federaciji BiH, Brčko Distriktu BiH i inostranstvu, 3) prijavljeni prihodi jesu prihodi fizičkog lica koji su prijavljeni nadležnom poreskom organu, 4) uvećanje imovine predstavlja pozitivnu razliku između vrijednosti imovine fizičkog lica na kraju određenog perioda u odnosu na početak tog perioda, 5) izdaci za privatne potrebe fizičkog lica predstavljaju izdatke koje je fizičko lice imalo za privatne potrebe koji su utvrđeni u postupku utvrđivanja imovine i posebnog poreza, 6) imovina na koju se utvrđuje poseban porez predstavlja razliku između zbira uvećanja imovine i izdataka za privatne potrebe fizičkog lica, sa jedne strane, i prijavljenih prihoda koji su uvećani za iznos prihoda koji ne podliježu oporezivanju u Republici Srpskoj, besteretno stečene imovine, imovine stečene zaduživanjem, odnosno imovine stečene na drugi zakonit način, s druge strane, 7) poseban porez na imovinu je porez koji se plaća na uvećanje imovine fizičkog lica u skladu sa ovim zakonom. 8) Pojedini izrazi upotrijebljeni u ovom zakonu za označavanje muškog ili ženskog roda podrazumijevaju oba pola.