Član 59. ZAKON O MEĐUNARODNOJ PRAVNOJ POMOĆI U KRIVIČNIM STVARIMA

(Garancije u pogledu lica koje je izručeno) (1) Ako lice čije se izručenje traži bude izručeno u Bosnu i Hercegovinu, moći će se krivično goniti, odnosno prema njemu će se moći izvršiti kazna samo za krivično djelo za koje je izručenje dopušteno, osim ako se lice odreklo tog prava, a država koja ga je izručila nije postavila takav uslov. (2) Ako je izručenje lica čije se izručenje traži u Bosnu i Hercegovinu odobreno pod određenim uslovima u pogledu vrste ili visine kazne koja se može izreći, odnosno izvršiti i pod tim uslovima bude prihvaćeno od strane organa koji je tražio njegovu ekstradiciju, nadležni sud u Bosni i Hercegovini je pri izricanju kazne vezan tim uslovima, a ako se radi o izvršenju već izrečene kazne, sud koji je sudio u posljednjem stepenu preinačit će presudu i uskladit će izrečenu kaznu s uslovima izručenja. (3) Ako je izručenje lica čije se izručenje traži u Bosnu i Hercegovinu odobreno pod određenim uslovima u pogledu tipa ustanove u kojoj treba izdržavati kaznu i pod tim uslovima bude prihvaćeno od strane organa koji je tražio njegovu ekstradiciju, nadležni organ koji upućuje osuđenog na izdržavanje kazne zatvora dužan je voditi računa o uslovima pod kojim je lice izručeno u pogledu tipa ustanove u kojoj to lice treba izdržavati zatvorsku kaznu. (4) Ako je izručeno lice bilo pritvoreno u stranoj državi zbog krivičnog djela u vezi s kojim je izručeno, vrijeme koje je to lice provelo u pritvoru uračunat će se u kaznu.