na snazi — primjenjuje se od 13.02.2027.
Korisnik platnih usluga ne može opozvati nalog za plaćanje nakon što ga je primio pružalac platnih usluga platioca, osim u slučajevima iz st. (3), (4), (5) i (8) ovog člana. Ako je platna transakcija inicirana od strane pružaoca usluge iniciranja plaćanja ili od strane ili preko primaoca plaćanja, platilac ne može opozvati nalog za plaćanje nakon davanja saglasnosti pružaocu usluge iniciranja plaćanja da inicira platnu transakciju ili nakon davanja saglasnosti za izvršavanje platne transakcije primaocu plaćanja. Izuzetno od stava (2) ovog člana, u slučaju direktnog zaduženja platilac može opozvati nalog za plaćanje najkasnije do kraja radnog dana koji prethodi ugovorenom danu zaduženja, ne dovodeći u pitanje pravo platioca na povrat sredstava. U slučaju iz člana 80. stav (5) ovog zakona korisnik platnih usluga može opozvati nalog za plaćanje, najkasnije do kraja radnog dana koji prethodi ugovorenom danu za izvršavanje naloga. Nakon isteka roka iz st. (1) do (4) ovog člana korisnik platnih usluga može opozvati nalog za plaćanje samo ako je to ugovorio sa relevantnim pružaocem platnih usluga. U slučajevima iz st. (2) i (3) ovog člana opoziv naloga za plaćanje može se izvršiti samo uz saglasnost primaoca plaćanja. Okvirnim ugovorom može se ugovoriti da relevantni pružalac platnih usluga može naplatiti naknadu za opoziv naloga za plaćanje. Pružalac platnih usluga i korisnik platnih usluga koji nije potrošač mogu ugovorom urediti opoziv naloga za plaćanje drukčije u odnosu na st. (1) do (7) ovog člana.
čl. 82. Zakona o platnim uslugama, „Sl. novine FBiH" br. 59/26